2012-02-22

Diyorlar ki, memleket hasta oldu. Her taşın altında cemaat arayan bir patolojiye düştü. E peki.. Tedavisi nedir?

Geçen pazartesi günü bir tür Fethullah Gülen hareketine giriş dersi vardı. Radikal’deki söyleşide Şahin Alpay, cemaatin işleyişini, ticari yönünü, Zaman’da da Ekrem Dumanlı cemaatin ‘değerler manzumesini’ anlatıyordu.

Şahin Alpay’a göre Gülen hareketi artık bir dini akımdı.

Dumanlı’ya göre ucu bucağı olmayan, fazlasıyla kapsayıcı bir ‘camia’ydı, bu camiaya cemaat demek artık olmuyordu. Hatta cemaate cemaat diyenler, marjinal bir cemaat haline gelmişti.

Alpay’ın da Dumanlı’nın da ortak söylemi hareketin siyaset üstü olduğuydu.

Amma velakin, bazı gerçekler hem bu iki yazar hem de cemaate mensup başka kimseler tarafından belirli zamanlarda söylenir, kabul edilir.

***

Mesela...

Türkiye’de askeri vesayetin kırılmasında cemaatin payı..

Yahut da yabancı akademisyenler ve düşünce kuruluşlarının son birkaç yıldır ciddi biçimde ilgi duyduğu ‘Gülen hareketinin iç ve dış siyasete etkisi’ meselesi..

Referandum öncesi Gülen’in evet oyu verilmesiyle ilgili yaptığı telkin, Başbakan’ın seçim zaferinin ardından ‘okyanus ötesine’ teşekkür etmesi..

Cemaatin yayın organlarında memleketin ve komşularının gidişatıyla ilgili aldığı tutum..

Artık cemaatin öğrencilerinin çeşitli kurum ve kuruluşlara nasıl sızdığı ve kadrolaştığı konusunu çoktan geçmiş olmamız gerekiyor. Çünkü kadrolaşma yeni ve bugüne özgü değil. Kim gelirse, erk sahibi olursa kadrolaşır, bu kadar net.

Buradaki garabet şu:

***

Sadece mistik, dini unsurlarla değil iktisadi, siyasi ideallerle hareket eden bir yapının daima kendisini siyaset üstü olarak lanse etmekteki ısrarı.

Bir demokrasi şiarı, ekonomik hareket planı, hizmet haritası, siyasi görüşü varsa -ki var olduğunu herkes kabul ediyor- niçin bir siyasi parti gibi program hazırlayıp seçimlere girmiyor?

Bunun elbette kendi içinde çok makul sebepleri vardır ama altını çiziyorum, kendi içinde! O yüzden de elbette, “Sen bir camia olarak kalma, illa siyasi parti kur” diyemez kimse.

Fakat!

Biz sıradan vatandaşlar için böyle yadsınamayacak denli büyük bir gücün net çizgileri olması..

Hayatımızı etkilediğine göre hesap sorulabilir olması..

Katkı ve eleştiri yapılabilir olması son derece önemli.

Demokrasinin temelinde de bu hesap verilebilirlik, şeffaflık vardır.

***

Diyorlar ki, memleket hasta oldu. Her taşın altında cemaat arayan bir patolojiye düştü. E peki.. Tedavisi nedir?

Ekrem Dumanlı, “Cemaate cemaat diyerek marjinalize ediyorlar” diyor ama marjinallik algısı sadece din kaynaklı her şeye öcü gibi bakan Kemalistlerin eseri mi? Birazı belki öyle ama birazı da cemaatin büyüklüğüne rağmen görünür, bilinebilir bir hale geçmek istememesi nedeniyle oluştu.

***

Parti mi kursun? İster kursun, ister kurmasın.

Benim kısa vadede temennim ise cemaat mensubu kişilerin mustarip olduklarını söyledikleri ‘paranoyadan’, ‘tasalluttan’ kurtulmaları için yapmaları gereken şeyler olduğunu anlamaları.

Komplo teorilerine pek bayılan vatandaşları satır aralarını okumaya mecbur ederek hazzetmediğiniz algıları değiştiremezsiniz.

Yine birkaç kitap veya makaleyle yahut da dünyaya yayılan cemaat mensuplarının iyi niyetlerini sıralamakla başaramazsınız.

Akıl sağlığına bir hizmet olarak; gelin bizi ‘o öyle dediyse bunu demiştir’, ‘bu sessiz kaldıysa altında şu vardır’, ‘o oraya gittiyse sebebi şudur, sonra bak böyle olacaktır’, ‘İşte bak bu Opus Dei gibi bir şey herhalde’ manyaklığından kurtarın.

Herhalde bu taşın altından da ancak cemaat kalkar.

(RADİKAL)