2012-02-22

30 yıl önce de büyük cinayetler işlendi Suriye topraklarında. Dünyanın gözü önünde Hama kenti yerle bir edildi. Bununla yetinmeyen Baas rejiminin güçleri Suriye’nin dört tarafında Müslüman avına çıktılar. Bunların çoğunun topluca öldürülüp kimsenin bilmediği yerlere gömüldüğü değişik kaynaklarca iddia edildi. Bazı kaynaklar ise zindana kapatıldıklarını söylediler. Oysa üzerinden onlarca yıl geçtiği halde binlerce kayıp Suriyeliden bir daha haber alınamadı. Yüz binlercesi ise, devlet teröründen kurtulmak için ülkeyi terk etmek zorunda kaldılar.  

Katliamdan geçirilenler Müslüman olduğundan kimsenin kılı bile kıpırdamamıştı. Dünyanın katliamlara seyirci kalması katillerin iştahlarını daha fazla kabartıyordu. Müslüman Suriye halkının bir daha Baas Rejimine karşı çıkmaması için anayasada değişiklik yapıldı. Anayasaya göre İhvan üyesi olmanın cezası idam olarak tayin edildi. Bu madde, 30 yıldır İhvan üyeliğiyle suçlanan binlerce insanın hayatına mal oldu.

O günden bugüne Baas rejimine hesap soran olmadı. Dünyadaki bunca değişime rağmen devletin halka karşı baskıcı ve zorba siyasetinde hiçbir değişikliğe gidilmedi.

Beşar Esad, bu kanlı geçmişin üzerine oturdu. Kendisinden beklenen hiçbir değişimi gerçekleştirmedi. Yapılan bütün çağrılara kulak kapattı. Hama’da halkı katleden babasının kadrolarıyla devleti idareye devam etti. Bu gerçeği yakından bilen, 30 yıl önce Hama’da yaşananlara her samimi Müslüman gibi üzüldüklerine inandığım Erdoğan, Gül ve Davudoğlu, hiçbir şey olmamışçasına Esad’a kucak açtılar. Esad ve Erdoğan’ın ilişkileri ileri boyutlara ulaşmıştı. Duyarlı bazı Müslümanların, Hama’yı hatırlatıp onlarca yıldır haber alınamayanların akıbetinin ortaya çıkması ve yine yıllardır yargısız bir şekilde zindanlarda tutulan İhvan üyelerinin serbest bırakılmasıyla ilgili Erdoğan’ın Esad’a çağrıda bulunması konusundaki istekleri karşılıksız kaldı. Esad, Başbakanın davetlisi olarak saraylarda ağırlanırken, Suriye’de Müslümanların çilesi devam ediyordu. Kaybolan binlercesinden haber alınamamıştı. Sorgusuz ve yargısız binlerce insanın zindan işkencesi sürüyordu.

İslam dünyasında, İslami uyanış dalgalarının çarptığı Müslüman yüreklerin ayağa kalkıp üzerlerindeki zulüm bulutlarının dağılması için harekete geçtiği bir dönemde Suriye gençliği de aynı talebi dile getirdi. Her şeye rağmen Suriye halkı kimseden intikam alma peşinde değildi. Özgürce yaşamaktan başka isteği yoktu. Baskı ve zulümden başka dilden anlamayan Baas rejimi, halkın masum isteğine şiddetle karşılık verdi. 30 yıl önceki gibi halkın kabuğuna çekilip rejime boyun eğeceği zannedildi. Diğer Müslüman milletler gibi korkuyu yenen Suriye halkı ise özgürce yaşama isteğinde ısrarlıydı.

İslami kıyamları yolundan saptırmak için çabalayan ABD, İngiltere, Fransa ve Siyonist rejim, Suriye’de patlak veren olaylarla büyük fırsatlar yakaladılar. Suriye ordusundan kaçıp rejime karşı silahlı mücadele veren muhaliflere desteklerini ilan ettiler. Suriyeli mültecilere topraklarını açan Türkiye, Suriye’ye karşı silahlı mücadele veren gruplara da aynı hakkı tanıdı. Ortadoğu’daki İslami kıyamları çizgilerinden saptırmak için milyarlarca dolar harcayan, fitne için çabalayan ve aynı zamanda Siyonist rejimin Ortadoğu’daki en büyük dayanakları olan Suudi Arabistan ve Katar, İslam dünyasındaki değişimi istikbar güçlerinin istediği noktaya getirmek için yoğun çaba harcarken, Suriye’yi daha fazla kan gölüne çevirmek için ellerinden gelen her şeyi yapıyorlar.

İslami uyanış hareketlerini destekleyen, inkılâpçı hareketlerin emperyalistlerin ve işbirlikçilerinin oyunlarına gelmemesi için her fırsatta çağrılarda bulunan ve onları İslam inkılâbının tecrübelerinden yararlanmaya davet eden İran’ın ve Siyonizm’e karşı mücadelede destan yazan Lübnan Hizbullah’ının, Rehber Hameney’in beyanatlarına rağmen eli kanlı Baas rejimini destekler bir tavır içindeymiş gibi görünmesi, aslında İslami, inkılabi ve direniş çizgisiyle uyuşmamaktadır. Çünkü İmam Humeyni’nin te’sis ettiği inkılâbın temel felsefesi, her türlü zulme muhalefet etme esasına dayanıyordu. Suriye’deki kayıpların sayısının abartıldığı doğrudur, ancak halktan yüz insan ya da bir tek insanın öldürülmesi arasında ahlaken hiçbir fark yoktur. Kayıpların az ya da çok olması sorumluluğu ortadan kaldırmaz.

Diğer taraftan Türkiye’nin Suud ve Katar’la hareket edip dış müdahaleye zemin hazırlamak için çabaladığı gözden kaçmamaktadır. İslam memleketlerini ateşe verip yok etmek için fırsat kollayan emperyalist güçlere ortam hazırlamak, Suriye halkına ve İslam ümmetine darbe vurmakla aynı anlamdadır. Zira Irak’ı işgal eden Batılıların bir milyon insanı öldürüp arkalarında viran olmuş bir ülke bırakmaları ibretamiz bir tablo olarak yetiyor. Bununla da kalmayıp kardeş kavgasına sebep olacak mezhepsel ve kavimsel savaşlar için ortamı hazırladıktan sonra Irak’ı terk edebildiler. Sadece öldürmek ve harap etmek için İslam topraklarına gözlerini diken emperyalist güçlerin işgal ettikleri hiçbir memlekette istikrar, emniyet ve sükûnetten bahsedilemeyeceğini bilmek için araştırmalara ve derin tetkiklere de gerek yoktur.

Bir dış müdahale durumunda İslam memleketlerinden Suriye yerle bir edilecek. İslam medeniyetinin son kalıntıları İslam düşmanlarının bombalarıyla tarihe gömülecek. Halktan binlerce insanın kanı dökülecek. Suriye’nin bugüne kadar ulaştığı tarihsel, kültürel ve entelektüel değerler yok edilecek. Kavmi ve mezhebi ayrılıklar körüklenecek ve bir zamanların Beyrut’u gibi sonu gelmeyen iç savaş İslam ümmetinin kalbinde büyük acılara sebep olacak.

Türkiye’nin desteklediği Suriye rejiminin muhaliflerinin başındakilerin bir kısmı, zamanında eli kanlı Baas rejiminde faal görevler üstlenmiş ve büyük cinayetlere imza atmış kişilerden oluşmaktadır. Baas’ın değişik kademelerinde yıllarca faaliyet yürüten, görevleri bitince de Batıya kaçıp muhalefete soyunan Haddam ile Rıfat Esad, Hama’da döktükleri kanların hesabını vermeden Suriye özgürlük savaşının öncülüğünü yapamazlar.

Suriye’nin Baas diktatörlüğünden kurtulması ve halkın istediği sistemin inşası için yıllarca mücadele eden ve bu uğurda büyük bedeller ödeyen İhvan-ı Müslümin’in muhalifleri destekleyenler tarafından bir köşeye atıldığı görünmektedir. Baas rejimine karşı özgürlük mücadelesi verilecekse mücadelenin asıl mihverini İhvan’ın oluşturması gerekir. On binlerce insanını feda eden İhvan’ın bir tarafa itilmesiyle verilecek mücadele dış güçlerin hâkimiyet arayışının ötesine gidemez.

Suriye gün geçtikçe daha fazla kaosa itiliyor. Suriye sorunu, İslam ümmetinin sorunudur. Bu soruna emperyalist Batı ülkeleri asla bulaştırılmamalıdır. İslam dünyasından muhalif ve müttefik tarafların (Türkiye, İran, Mısır, Hizbullah, Hamas), Suriye hükümetinin ve direnişçi güçlerin katılacağı bir konferans düzenlenmeli ve Suriye sorununa bizzat İslam dünyası içinde çare bulunulmalıdır. İran, Türkiye ve Mısır’ın vakit kaybetmeden bir araya gelip bir çözüm üzerinde çalışmaları gerekir.

Suriye her geçen gün içinden çıkılmaz bir denkleme doğru sürükleniyor. Batı destekli Suriye muhaliflerinin başarısı Suriye’ye istikrar getiremeyeceği gibi, Birleşmiş Milletler ya da NATO müdahalesi de Suriye’nin sorununu çözemez. İslam dünyasının etkin güçlerinin harekete geçip bu yangını söndürmek için çabalamaları gerekir. Aksi takdirde Suriye ateşi bu ülke coğrafyasını aşıp bütün İslam dünyasını tutuşturabilir.

(Hürseda Haber)